Comme d’ habitude

425

Γράφει ο Χρήστος Ζαμπούνης

Η ταινία προβλήθηκε την περασμένη Κυριακή από την ΕΤ2 σε δεύτερη τηλεοπτική προβολή, δεδομένου ότι τα πρωτεία σε αυτές τις περιπτώσεις κατέχουν τα συνδρομητικά κανάλια. Την ξαναείδα με ενδιαφέρον γιατί διαπραγματεύεται τη ζωή ενός αγαπημένου μου τραγουδιστή, του Claude François. Ποιος είναι ο Claude François; Χμ, ένα από τα κορυφαία και διαχρονικά ινδάλματα της μεταπολεμικής Γαλλίας. Για να γίνει αντιληπτό το μέγεθος της διάρκειάς του, θα αναφέρω ένα προσωπικό παράδειγμα. Όταν πρωτοπήγα στις αρχές της δεκαετίας του ’80 στο Παρίσι, παντού μα παντού, ακουγόταν το τραγούδι »Alexandrie Alexandra», στους ραδιοφωνικούς σταθμούς, στα πάρτυ, στις ντισκοτέκ. Τριάντα χρόνια αργότερα, πηγαίνοντας με την κόρη μου στο Chez Castel, το περιώνυμο club privé, της Rue Princesse, τι άκουσα; Το ίδιο τραγούδι, με την ίδια φωνή, την φωνή ενός τραγουδιστή που είχε αποδημήσει ήδη από το 1978.

Ο λόγος όμως που αναφέρομαι σήμερα στον Cloclo, όπως χαϊδευτικά αποκαλείται, είναι άλλος. Στο μέσον περίπου της ομώνυμης ταινίας, υπάρχει μία σκηνή όπου ο Claude François έχει μία τυχαία συνάντηση στο λόμπυ ενός ξενοδοχείου με τον Frank Sinatra. »Thank you», λέει ο Αμερικάνος σούπερ σταρ στον Γάλλο συνάδελφό του, και ο σκηνοθέτης φροντίζει να μας εξηγήσει γιατί: το »My way» είναι διασκευή του »Comme d’ habitude», όπως δύναται να διαπιστώσει και πλέον ανεκπαίδευτος ους, ακούγοντας τις δύο συνθέσεις στο Youtube. Ο πατέρας του Paul Anka το άκουσε το 1967 στη Γαλλία, το πρότεινε στον Sinatra, του άρεσε, και εκείνος με την σειρά του το έδωσε στον  Paul Anka  να του γράψει τους αγγλικούς στίχους το 1969, όπερ και συνέβη, με το αποτέλεσμα που γνωρίζουμε.

Για την ιστορία, ο Claude François δεν ζήτησε ποτέ δικαιώματα από τον Frank Sinatra, ούτε ο Jacques Revaux  και ο Gilles Thibaut που συνεργάσθηκαν στην σύνθεση και τους στίχους, αφού επρόκειτο για συλλογική δουλειά. Επέδειξε μία ταπεινοφροσύνη διόλου οικεία με τις υπόλοιπες εκδηλώσεις του βίου του, λέγοντας «ποιος είμαι εγώ, για να πω οτιδήποτε στον Sinatra;». Έφυγε ξαφνικά και άδικα από ηλεκτροπληξία στο μπάνιο του, όταν πήγε να αλλάξει μία λάμπα βρεγμένος, πριν από ακριβώς σαράντα χρόνια, την ώρα που ετοίμαζε την τουρνέ του στην Αμερική.