Ευλογημένη Θεσσαλονίκη

907

Γράφει ο Χρήστος Ζαμπούνης

Ταξίδεψα χθες έως την »Νότιο Μακεδονία», όπως με απροκάλυπτη πικρία την προσδιόρισε ο ταξιτζής που ανέλαβε να με οδηγήσει στο ξενοδοχείο Macedonia Palace. «Τι να σε πω ρε φιλαράκι, εδώ έχουμε χάσει τα αυγά και τα πασχάλια μας με την κρίση, ένα όνομα θα μας χαλάσει;» συμπεριέλαβε μέσα σε μία πρόταση όλη την φιλοσοφία του. Εννοείται, για όσους απορήσουν με τον ενικό, ότι η οικειότης ωφείλετο στον ΠΑΟΚ.

Ο λόγος της επισκέψεώς μου στην γενέθλια πόλη δεν ήτο αθλητικός, δεδομένου ότι το πρωτάθλημα ολοκληρώθηκε, ούτε πολιτικός, ούτε καν οικογενειακός, αλλά εκπαιδευτικός. Όταν αποδεχόμουν την πρόσκληση του έγκριτου δημοσιογράφου Περικλή Στέλλα για να συμμετάσχω σε ένα σεμινάριο με θέμα «Διατροφή, φυσική κατάσταση και επικοινωνία», δεν φανταζόμουν ότι η συμμετοχή μου θα συνέπιπτε με την συμφωνία μεταξύ Τσίπρα-Ζάεφ για την λύση του Μακεδονικού. Επίσης δεν διανοούμην ότι θα ετίθετο θέμα καταλύσεως του πολιτεύματος από το βήμα της Βουλής, αφού τα στρατιωτικά κινήματα συνήθως γίνονται χωρίς προειδοποίηση.

Όπερ έδει δείξε, που έλεγε και ο Ευκλείδης, οπότε ας επιστρέψουμε στο σεμινάριο. Χορηγός της εκδηλώσεως ήταν το «Εβλογημένο νηστίσιμο». Από ό,τι έμαθα το προϊόν που είναι 100% φυτικό, εξ ου και νηστίσιμο, κάνει θραύση στους vegeterians και στους vegans, που έχουν αλλεργία σε ό,τι τροφή προέρχεται από το ζωικό βασίλειο.

Ο Δημήτρης Μανάρης που το ενεπνεύσθη κατάγεται από την Ιερισσό Χαλκιδικής. Με τον πατέρα του που ήταν ψαράς, πήγαιναν τακτικά στο παρακείμενο Άγιον Όρος για να ψαρέψουν. Ο συνειρμός για την προέλευση του «Εβλογημένου» είναι σαφής. Όπως επίσης και ο σεβασμός στην θρησκευτική έκφραση, με την αντικατάσταση του υ με β.

Ήταν κατάμεστη η αίθουσα του Macedonia Palace, από φοιτητές κυρίως αθλητικής δημοσιογραφίας, αθλητές, προπονητές και παράγοντες σωματείων. Ο τίτλος της ομιλίας μου ήταν «Το Savoir Vivre της επικοινωνίας» και μεταξύ άλλων αναφέρετο στο πώς η ευγένεια ανοίγει πόρτες και πώς η αγένεια τις κλείνει.

Μετά το πέρας της εκδηλώσεως, ο Δημήτρης μας κάλεσε για φαγητό στην «Μαύρη Θάλασσα», αυτό το ιερό τέμενος της υψηλής γαστρονομίας. Η συζήτησις όπως ήτο φυσικό περιεστράφη γύρω από το Σκοπιανό, με τους περισσότερους από τους συνδαιτυμόνες να προδικάζουν κλιμάκωση των αντιδράσεων από τον λαό της »Νοτίου Μακεδονίας».