Δοξιάδης για Τσίπρα: “Αγράμματος, αστοιχείωτος κι ανίκανος να συλλάβει την πραγματικότητα”

1868

Διαβάστε το καυστικό πόστ στο facebook του συγγραφέα Απόστολου Δοξιάδη για τον Σύριζα, με αφορμή τις διαρροές διαλόγων του ΔΝΤ και της επιλογής του Φάμπρ ως διευθυντή του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

“Συνειδητοποίησα βλέποντας διάφορες αντιδράσεις στα πιο πρόσφατα κυβερνητικά καραγκιοζιλίκα, με Φαμπρ και ΔΝΤ, ότι η δυσκολία κάποιων ψηφοφόρων του Σύριζα να συνειδητοποήσουν τι έκαναν, αλλά και αρκετών μη-ψηφοφόρων του Σύριζα–στους δεύτερους βάζω και τον εαυτό μου–να αποδεχθούν τι πραγματικά είναι ο πρωθυπουργός και το κόμμα που κυβερνούν, μου θυμίζει λίγο την κατάσταση το καλοκαίρι του 2002, με την εξάρθρωση της 17 Νοέμβρη.

Η αντίδραση των περισσοτέρων ήταν τότε «μα δεν είναι δυνατόν, δε μπορεί να είναι αυτοί, θα είναι κι άλλοι παραπάνω, αρχηγοί, εγκέφαλοι». Ήταν η φυσική ανθρώπινη αντίδραση, όταν βλέπεις κάτι σκοτεινό, μαύρο και επικίνδυνο, να προσπαθείς να βρεις ως νόημά του κάτι αντίστοιχα σκοτεινό, μαύρο και επικίνδυνο–και, κυρίως, μεγάλο. Αλλά τελικά αυτοί ήταν οι τρομοκράτες, όχι άλλοι: αυτοί οι ταλαίπωροι, οι μικρονοϊκοί, οι ελάχιστοι.

Το κακό που έκαναν στα θύματά τους ήταν τεράστιο, αλλά οι αυτουργοί ήταν ασήμαντοι, ανθρωπάκια. Ετσι και τώρα, με τον Σύριζα: το μεγαλύτερο πρόβλημα όσων τους ψήφισαν και διατηρούν ακόμη κάποια σχέση με την πραγματικότητα είναι να αποδεχθούν ότι το κόμμα που κυβερνά είναι ένα τσίρκο, μια παιδική χαρά χωρίς παιδάκια (και χωρίς χαρά), ότι τα στελέχη του, όσο ψηλά, είναι ένα μάτσο ελάχιστοι, ανόητοι, άσχετοι, ολίγιστοι, ανθρωπάκια χωρίς γνώση, χωρίς ικανότητα, χωρίς κύρος (αλλά με περίσσεια θράσους) κι ότι στην κορυφή τους είναι ένας μεταπολιτευτικός βουτυρομπεμπές των καταλήψεων, ένας νάρκισσος του δεκαπενταμελούς με μεγαλομανιακές φαντασιώσεις κοινοτάρχη που δεν έχει βγει απ το χωριό του, αγράμματος, αστοιχείωτος κι ανίκανος να συλλάβει την πραγματικότητα.

Το κακό που έκαναν και κάνουν είναι τεράστιο, ίσως και ανεπανόρθωτο. Αλλά οι αυτουργοί είναι αυτοί. Και τους ψηφοφόρους τους τούς ξεγέλασαν αυτοί, ακριβώς αυτοί, όχι άλλοι: οι ελάχιστοι, οι άσχετοι, οι ολίγιστοι, τα ανθρωπάκια.”